 Nuri Bilge CeylanOkunma: 151Eklenme: 28.01.2010 l 15:21Vahşi bir çocuk muydun?
K: Herkesin böyle bir yönü vardır. Benimki fazla utangaçlıkla, budalalık arasındaydı. Ama çok fazla popoya vurmuşluğum vardır; büyükannenin, çocuk bakıcısının mesela...Utangaç olmadığım zamanlarda aşırıya, şımarıklığa kaçabiliyordum..
Filmin müziklerini yaparken nelerden etkilendin?
K: Sevdiğim film müziklerine sadık kalmaya çalıştım, The Graduate’den Simon and Garfunkel ya da Harold and Maude’de Cat Stevens gibi... Özellikle Cat Stevens’ın organik melodileri, basit performanslar, fazlaca duygu... Bir de Spike’ın getirdiği The Langley Schoold Music Project adındaki topluluğun müzikleri. Bu çocuklar karışık söylüyorlar, David Bowie- Space Oddity, The Beach Boys- In My Room var içinde.. Şakıların çoğu kusurlu, ahenksiz ama arkasındaki kalp sizi öldürüyor.
Soundtrack bir sınıfta bulabileceğin enstrümanlardan oluşuyor; Zaylafon, akustik gitar, piyano...
K: Bilinen birşey olsun istedik.; tüm hayatın boyunca bildiğin şarkılar gibi...Doğru duygu ve his için tüm resmiyetten uzaklaştım. Çoğunda ilk mix’leri kullandık. Çünkü üzerinde çok durduğunda hisleri kaçırıyorsun ve geri almak zor oluyor.
Hideaway oldukça trajik bir şarkı. Çocuk şarkısı hissi vermiyor. Yeah Yeah Yeahs ile yaptığından daha yürek burkucu ..
K: Sadece çocuklar için şarkı yazmak istemedim, herkese hitap edecek bir müzik yapmak istedim ama çocuklarla bağlantılı olan.
| 
Biyogarfisi
'a aittir.]
